Hallo familie en vrienden!
Het is al een hele tijd geleden dat ik nog eens een berichtje heb geschreven, maar ik heb dit hopelijk goed gecompenseerd met het uploaden van enkele foto's.
De laatste maand hebben we hier niet stil gezeten. Ik ging alle dagen gewoon naar school, maar ook mijn namiddagen waren goed gevuld. Zo had ik vorige zaterdag een talentenshow met AFS en de Paceno's hebben folklorisch gedanst. Daarvoor moest natuurlijk geoefend worden en dus hadden we wekelijks ongeveer twee repetities. Verder ging ik ook een dagje met mijn gastmoeder naar Huyustus, een buurt waar je zo goed als alles kan kopen voor relatief weinig geld. We gingen eigenlijk kijken voor kleren voor mij, maar wat daar allemaal hangt, is niet helemaal mijn ding laat ons zeggen. Ook kwamen we nog eens samen met de Vlamingen hier om lekker te koken. We maakten tomatensoep met balletjes, gevolgd door een ovenschotel met gehakt en bloemkool om dan af te sluiten met een overheerlijke tiramisu.
Ook waren het hier verkiezingen geweest. Dat weekend was het verboden om na 12u 's nachts samen te komen in groep, alcohol te drinken of met de auto te rijden dus konden we niet zo heel veel doen. Het was wel grappig om te zien dat de stembussen gewoon met tape dichtgeplakte kartonnen dozen waren en dat bij het bekend maken van de resultaten bleek dat per regio meer dan 60% ongeldig had gestemd.
Op 21 oktober was het het schoolbal van het secundair. Niet om mee te lachen hoor! Iedereen was mooi opgetut en ik kreeg een kleedje van een vriendin te leen dat ik net iets te kort vond, maar goed. Om 12u ging de muziek uit en de lichten aan, maar natuurlijk was dit nog veel te vroeg om al naar huis te gaan dus zetten we het feestje verder in het huis van een vriend.
Ook nadere het festival folklorico op school en daarvoor moest dus ook hard geoefend worden want hiermee vielen prijzen te winnen. De twee weken voor het festival begonnen ze hier allemaal wat stress te krijgen dus werd er elke avond gerepeteerd en de laatste dagen zelfs tot 12u 's nachts. Met de promocion dansten we tinku; heel mooi en heel leuk, maar ook echt wel vermoeiend. Het leuke was wel dat een heel groot deel van de promo meedeed en dus waren we met ongeveer 120 wat voor een heel mooi effect zorgde. Tijdens het festival gingen er wel een heleboel dingen mis in onze choreografie en ook ik danste niet geweldig omdat de veiligheidsspeld aan mijn hoofd open was gegaan en die dus de hele tijd in mijn hoofd prikte. Desondanks alles zijn we toch gewonnen en de vreugde was natuurlijk heel groot, zo groot zelfs dat bij velen traantjes vloeiden. En daarna was het natuurlijk ook weer feest.
En dan brak de laatste schoolweek aan. De traditie hier is dat de allerkleinsten van de school een afscheidsceremonie houden voor de promo en dat was wel schattig om te zien. Ze dansten en zongen liedjes voor ons, maar eentje deed net iets te hard haar best en viel van de tribune. Gelukkig hield ze er alleen een buil aan over en had iemand het voorval gefilmd zodat we er achteraf toch ook eens om konden lachen. We kregen dan ook een mok en een sleutelhanger.
Op dinsdag was het dan de beurt aan de prepromocion om afscheid te nemen van ons en dit doen ze jaarlijks met een middagmaal. Hiervoor werd een grote zaal afgehuurd en mooi versierd, maar naar mijn mening hadden ze eerder wat meer in het eten mogen investeren. Ach ja, het was gezellig.
Ook leerde ik empanadas de queso (kaas) maken bij een vriendin. Ik ben ondertussen het recept alweer vergeten, maar het was niet heel moeilijk en het was goed gelukt.
En dan op woensdag was het geen school, maar kwamen wel alle andere AFS'ers uit Bolivia naar La Paz en zag ik dus mijn maatje Jolien terug. In de namiddag gingen we allemaal samen gezellig iets eten en daarna kwam Jolien met mij mee naar huis want ze zou bij mij blijven overnachten.
En dan begon de reis met AFS! Een heel mooie en leuke reis. Op donderdag 3 november vertrokken we voor twee dagen naar Lago Titicaca, een meer zo groot als een kwart van België en tevens ook het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Doordat het dus zo groot was, waande ik me eerder aan de zee wat ik ook wel leuk vond. Eerst reden we enkele uren met de bus en daarna verkenden we Isla del Sol en Isla de la Luna met de boot. Enkele dapperen namen ook een duik in het frisse water. Als laatste bezochten we nog even Copacabana en dan was het alweer tijd om terug te keren naar La Paz.
Op zaterdag hadden we dan een reörientatie in La Paz. We speelden wat spelletjes en moesten wat vertellen over onze ervaring tot nu toe, allemaal nogal saai, maar goed, om dan de dag af te sluiten met een talentenshow. Wij waren hiervoor al een hele tijd aan het oefenen, maar er liepen toch nog een heleboel dingen fout omdat we blijkbaar al veel vergeten waren. Maar we hebben ons wel heel goed geamuseerd!
En op zondag vertrokken we dan eerst met de bus en daarna met de trein naar Uyuni waar we de zoutvlaktes zouden bezoeken. Jammer genoeg liepen er enkele dingen fout en konden we op maandag nog niet aan de tour beginnen. Daarom bezochten we in de voormiddag El cementerio de trenes waar de fotografen zich eens goed konden uitleven en in de namiddag rustten we uit en liepen we wat rond in het dorp. De volgende dag konden we dan wel vertrekken en dus trokken we met 11 jeeps de middle of nowhere in. Uren en uren hebben we gereden door prachtige landschappen om dan uiteindelijk net iets te laat aan te komen aan de Laguna Colorado waardoor we van het normaal o zo mooie kleurenspel weinig tot niets hebben kunnen zien. We gingen ergens in een hotelletje slapen en dan de volgende dag moesten we al om 4u15 uit de veren want er stond veel op het programma. We bezochten mooie rotsformaties en meren waar we duizenden flamingo's konden spotten. Ook reden we weer uren door prachtige natuur om dan uiteindelijk aan de zoutvlakte aan te komen. Ook weer immens en indrukwekkend en wit tot zover je kon kijken. We stopten bij een eiland ergens in het midden waar het vol stond met immense cactussen, maar waar verder ook niets anders te zien was. We namen enkele leuke foto's op de zoutvlakte en dan was het alweer tijd om te vertrekken want het zou al donker beginnen te worden. We passeerden nog snel even langs het zouthotel, dat jammer genoeg niet zo indrukwekkend was als verwacht en dan reden we terug naar Uyuni waar we nog iets aten en dronken om daarna terug te keren naar La Paz. Het was echt een heel mooie reis en ik heb er echt van genoten. Voor mij (en veel anderen) had ze gerust nog enkele dagen langer mogen geduurd hebben.
Nu zitten we dus opnieuw in La Paz en is voor mij ook de zomervakantie begonnen die duurt tot ergens begin februari en die we hopelijk nog gaan vullen met enkele leuke reisjes!
Tot snel!
